W 2016 roku rozpoczęła się budowa drogi ekspresowej S7 na odcinku Lubień – Rabka Zdrój, o której rozmawiano od kilku lat w kręgach inżynierskich z uwagi na stopień skomplikowania obiektów mostowych.

Obiekt nr 21 to dwunitkowa estakada o przekroju skrzynkowym i długości niespełna 1000m. W ramach każdej nitki prowadzone są po dwa pasy ruchu plus rezerwa pod trzeci pas. W przekroju podłużnym estakada podzielona jest na 3 odcinki: pierwszy i trzeci, o stałej wysokości skrzynki o długości odpowiednio 350m i 200m do realizacji metodą stacjonarną oraz drugi, o zmiennej wysokości skrzynki i długości 420m do realizacji metodą nawisową. W części nawisowej ustrój nośny, o rozpiętości przęsła 140m podparto na trzech podporach w kształcie litery Y, z których najwyższa osiąga wysokość blisko 45m. Zwieńczeniem filarów jest segment startowy do wykonywania ustroju nośnego w technologii nawisowej o długości 30m i wysokości skrzynki 6m.

Największym wyzwaniem stojącym przed inżynierami była technologia wykonania filarów części nawisowej estakady tzw. „Igreków”.

Artykuł został opublikowany w wydaniu 5/2017, str. 56-59.